Ontstaan

Lang, lang geleden ...

JCW is een fusie van twee landelijke jeugdverenigingen: Jeugd en Wetenschap vzw en Jeugd en Kultureel Erfgoed vzw. Op 12 mei 1999 zag een nieuwe vereniging het levenslicht onder de naam Jeugd, Cultuur en Wetenschap vzw, met als afkorting "JCW".

Was er eens ... Jeugd en Wetenschap

Toen de zoon van de baron de Gerlache in 1957 een expeditie naar de Zuidpool plande, besloten enkele studenten van een Brusselse school geld in te zamelen om één van de poolhonden te sponsoren. Hieruit bloeide een samenwerking tussen jongeren en onderzoekers.  Die groeide uit tot een project waarbij wetenschappelijke informatie voor de jeugd centraal stond. Jeugd en Wetenschap (JW) was een feit.

Tot en met de jaren zeventig stonden activiteiten buiten de scholen nog in hun kinderschoenen en werd er druk geëxperimenteerd met vernieuwende educatieve technieken die in de traditionele schoolstructuren niet aan bod konden komen. Daarna kwam er ook meer aandacht voor de jongeren in hun vrije tijd.

Jeugd en Wetenschap was lange tijd opgedeeld in een aantal plaatselijke afdelingen, waar vrijwillige medewerkers geregeld allerhande activiteiten organiseerden met jongeren. Sinds 1996 zijn deze afdelingen verenigd in één centrale jeugddienst te Vilvoorde. Tot 12 mei 1999 natuurlijk.

En er was ook nog... Jeugd en Kultureel Erfgoed

Onder de vleugels van de Limburgse Provinciale Dienst voor het Kunstpatrimonium leidde Tony Waegeman al tussen 1983 en 1986 verschillende opgravingskampen voor jongeren. Toen in 1986 een project voor enkele jaren op de ruïne van Pietersheim startte besloot Tony met een eigen jongerenvereniging voor archeologie te starten. Jeugd en Kultureel Erfgoed (JKE) probeerde jongeren van 16 en ouder warm te maken voor cultuur en archeologie in het bijzonder.

Al gauw was de interesse zo groot dat er gezocht werd naar andere sites om op te graven. Dankzij samenwerking met ondermeer de K.U.Leuven en het I.A.P. (tegenwoordig VIOE) kreeg JKE de kans op verschillende sites in Vlaanderen kampen te organiseren. Daarnaast kwamen er ook uitwisselingen met buitenlandse zusterverenigingen uit onder meer Italië, Frankrijk, Nederland ...

En ze leefden nog lang en gelukkig

Op het einde van vorige eeuw veranderde de organisatie van het landelijk jeugdwerk in Vlaanderen grondig. Vooral voor kleine verenigingen werd het moeilijk om mee te kunnen genieten van de geldpot van onze overheid. Zowel JW als JKE gingen daarom op zoek naar een partner om sterker mee te staan. En wie zoekt die vindt. Na heel wat onderhandelen en discussiëren was JCW het resultaat.